Katar koci
Choroba o etiologii mieszanej i przebiegu bardzo zróżnicowanym: od postaci lekkiej aż po ciężką, powikłaną, która nieleczona nierzadko kończy się śmiercią.
Etiologia
- pierwotnie: Herpeswirus kotów (FHV), Kalciwirus kotów (FCV)
- wtórnie lub pierwotnie: Bordetella bronchiseptica
- wtórnie: Pasteurelle, gronkowce, paciorkowce, mykoplazmy
- główna przyczyna nawracających zapaleń spojówek: Chlamydophila felis
Herpeswiroza kotów
Etiologia
FHV, herpeswirus kotów. Wirus wrażliwy na środki dezynfekcyjne, poza organizmem kota ginie w ciągu 18 godzin.
Epizootiologia
Wirus jest chorobotwórczy tylko dla kotowatych. Zakażenie następuje przez kontakt bezpośredni. U kotów częste jest nosicielstwo tego wirusa.
Patogeneza i objawy kliniczne
- zakażenie aerogenne
- okres inkubacji: 2-6 dni
- replikacja wirusa w błonie śluzowej nosa i gardła
Następnie są najczęściej dwie możliwości:
Powikłania bakteryjne: przebieg ciężki (zapalenie płuc), przewlekły i często śmiertelny.
Brak powikłań bakteryjnych: po 2-3 tygodniach wyzdrowienie i regeneracja. Czasem może rozwinąć się owrzodzenie rogówki, wyjątkowo ciężarne kotki ronią.
Kalciwiroza kotów
Etiologia
FCV, kalciwirus kotów. Wirus w temperaturze pokojowej wytrzymuje do 28 godzin.
Epizootiologia
Wirus FCV jest groźny tylko dla kotowatych. Możliwe jest zarażenie przez kontakt pośredni.
Szczepy kalciwirusa
Szczepy niskozjadliwe wywołują postać łagodną choroby: katar. Choroba objawia się lekkim zapaleniem jamy ustnej z nadżerkami (główny objaw) oraz przewlekłym zapaleniem dziąseł. Innym objawem jest lekka, przemijająca kulawizna spowodowana zapaleniem stawów.
Szczepy wysokozjadliwe wywołują ciężką, uogólnioną kalciwirozę. Początkowo pojawia się ciężki katar z gorączką, brakiem apetytu, nadżerkami i owrzodzeniami jamy ustnej oraz wypływem z nosa i worków spojówkowych. Następnie dochodzi do obrzęku tkanki podskórnej, głównie głowy (orli nos) i kończyn, oraz zmian skórnych: wyłysień, strupów, owrzodzeń skóry nosa, warg, małżowin usznych, okolic oczu i opuszek. Często pojawia się żółtaczka. Czasem dochodzi do duszności, krwawienia z nosa, krwi w kale, gorączki, niewydolności krążenia i śmierci. Śmiertelność wynosi 50% i jest wyższa u kotów dorosłych.
Profilaktyka kataru kociego
- izolacja kotów chorych
- dezynfekcja
- szczepienia profilaktyczne